پایان شب سیه...

آخ ک هر بار ب خودم می گویم دیگر از نوشتن دست برمی دارم... و هر بار از مبارزه با وسوسه ی نوشتن، شکست خورده باز می گردم... امان از این استرس و انتظار... این چند روز مگر می گذرد؟ خودم را سپرده ام ب فیلم های دوست داشتنی و زبان لعنتی... بیشتر از تمام عمرم فیلم دیده ام و ذهنم پر است از حادثه و خیال و عشق... و هی می آیم از فیلم ها بنویسم و حوصله اش را ندارم... هیچ وقت نظم دادن ب ذهنم را یاد نگرفتم و نوشتن از فیلم ها، نظمی می خواهد ک من هرگز نداشته ام...

حالم خوب است... حالم امروز خیلیییییی خوب است... درست همانقدر ک وقتی عشق و خانواده و دوست هایت کنارت اند، و ماجرای هیجان انگیزی را پشت سر گذاشته ای، و انتظار یک اتفاق خوب را داری... درست همانقدر حالم خوب است...