ظهرهای زرد روشن

ترم تابستون ک مال درس خوندن نیست، نه؟ مال اینه دیر بیام برم بشینم جلوی الی، کنار مهسا. برگه برداریم خط و نقطه بازی کنیم. بعدش سعید بیاد سه تایی منچ بازی کنیم. هی سعید تقلب کنه، هی مهسا حرص بخوره. هی من بخندم. بعد تو بیای بازی و ببندی، بخندی بری. من دیگه حس حرص خوردن ندارم. زندگی خیلی کوتاهه. باید خندید. باید تو حیاط تو سایه نشست رو اون نیمکتا ک خیلی دوست دارم. باید استاد بنویسه: نطق میرزا کوتاه ام...

ادامه مطلب