ظهرهای زرد روشن

من آدم غرغرویی هستم. نه این ک دلم بخواهد، ولی هستم! بیریخت اهل پیاده روی نیست. همه ی انرژی اش راصرف دویدن دنبال آن توپ می کندو این همان چیزی ست ک لج مرا در می آورد...این ک اولویتش آن توپ تومخی باش...

طمع خام بین ک قصه ی فاش از رقیبان نهفتنم هوس است... پ.ن: کی و گول می زنم؟ هیچ وقت خوب نمی شم......